Interview met director Lee Hark-Joon

interview - 29.11.2012 20:22

Onlangs werd in Amsterdam de wereldpremière gehouden van de K-pop documentaire 9 Muses of Star Empire. Lees hier het interview met de director.

Op 17 november vond de wereldpremière plaats van de K-pop documentaire 9 Muses of Star Emipre. De documentaire werd op 4 avonden vertoond aan volle zalen tijdens het International Documentary Film Festival (IDFA) in Amsterdam. De director Lee Hark-Joon volgde de dames van de Koreaanse meidengroep Nine Muses gedurende een heel jaar, waarbij hij de ups en downs van het leven van de trainees in beeld bracht. Ondanks de drukke promotie dagen wist de director tijd te maken voor een openhartig interview met KoME.

Photobucket

Als eerste willen we jullie graag feliciteren met de première van jullie documentaire 9 Muses of Star Empire. Het is een fantastische mogelijkheid voor het Nederlandse publiek om meer inzicht te krijgen in het muziek fenomeen dat wereldwijde aandacht heeft weten te verkrijgen. Het biedt ook een interessante kijk op de andere kant van roem en de Koreaanse muziekindustrie.


Waarom hebben jullie ervoor gekozen om een K-pop documentaire te filmen en waarom hebben jullie gekozen voor de meidengroep Nine Muses?

Lee Hark-Joon: Het is ongelooflijk om te zien hoe de muziek en cultuur van een klein Aziatisch land wereldwijd zo populair is geworden. Tijdens mijn jeugd was ik zeer geïnteresseerd in Amerikaanse popmuziek, waardoor ik niet naar muziek van andere landen luisterde. Als ik nu terugkijk op mijn jeugd, vind ik het verbazingwekkend dat Koreaanse muziek zo geliefd is door mensen over de hele wereld. Het wereldwijde enthousiasme voor K-pop wakkerde bij mij het verlangen aan om meer over het fenomeen te weten te komen. In het begin was het niet belangrijk om te beslissen wie de hoofdrol spelers zouden worden. Wat ik belangrijk vond, was dat zij oprecht en open konden praten, want het moeilijk voor beroemdheden om te praten over wat ze werkelijk denken, het mystieke imago is een deugdzaamheid voor beroemdheden. Daarom ben ik op zoek gegaan naar Nine Muses, die over 6 maanden later zouden debuteren met de verwachting van de Koreaanse media grote sterren te worden. Ik dacht dat zij hierover oprecht zouden kunnen praten.

Als ik grote sterren zoals Girls’ Generation had gebruikt in de film, was het misschien meer eyecatching en winstgevender geweest, vanuit een zakelijk oogpunt. Ik wilde geen documentaire maken om het succesverhaal van sterren vast te leggen. Ik wilde de ware natuur van de entertainment business zien achter de chique performances en looks. Ik wilde een agentschap en een meidengroep vinden die hun oprechte verhaal konden vertellen. Daarom denk ik dat het zeker geen slechte keuze is geweest om voor Nine Muses van Star Empire te gaan. Ik wil mensen aansporen te reflecteren over hun leven na het zien van de inspanning die de negen meiden leveren en de competitie waarmee ze te maken hebben om een ster te kunnen worden.



In de documentaire zijn de ups en downs van de trainees op hun weg naar het sterrendom vastgelegd. Gedurende hun trainingsperiode hadden de meiden tegenslagen en moeilijke tijden te verduren voor hun debuut. Dit zou een scherp contrast kunnen vormen met het beeld wat sommige mensen misschien hebben, gebaseerd op het vrolijke imago van K-pop. Hoe denken jullie hierover?

Ik denk dat het wereldwijd zo is dat het imago van beroemdheden op het podium anders is dan de realiteit. Nine Muses ondervond moeilijkheden om op het podium te komen en had zware competitie te verduren. Een meisje van 18, die niet in de documentaire gefilmd is, was origineel geselecteerd als een van de leden, maar zij leed onder het harde trainingsregime en de harde aanpak. Na 6 maanden gaf ze het op en verliet de groep. Het is moeilijk om een ster te worden en de competitie is moordend, vooral in de K-pop industrie, die zo snel ontwikkelt. Het menselijke kan geschaad worden door competitie. Ik denk niet dat dit zich alleen afspeelt in de K-pop wereld. De entertainment business wereldwijd is vergelijkbaar en mijn documentaire toont de realiteit van de entertainment wereld.



In de documentaire kunnen we zien hoe de meiden van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat aan het repeteren zijn. Hoe ziet het dagelijkse schema van Nine Muses uit?

Ze hadden een heel druk schema van 10 uur het ’s ochtends tot 2 uur in de nacht. Hun schema kon wel makkelijk variëren, maar meestal brachten ze hun tijd door met dans- en zangoefeningen. Ze moesten ook buitenlandse talen leren en kregen aangeleerd hoe ze moeten omgaan met interviews met de media. Soms kregen ze ook les van een beroemdheid uit de modewereld hoe ze zich moesten kleden als een ster. Ze leerden daarnaast ook hoe ze een nummer moesten schrijven en produceren van artiesten die al langer bij het agentschap zitten.

Super Junior

Tijdens de documentaire werden de leden van Nine Muses soms erg hard aangepakt leek het. Ondervonden jullie dat ook zo?

Deze documentaire toont ook de donkere kant die zich achter de schermen, verwijderd van het podium, afspeelt en laat de kant van het verhaal van de meiden naar voren komen. Het lijkt daarom misschien alsof de gevoelens van de meiden worden gekrenkt door de managers. Het is echter zo dat de leden van Nine Muses ook soms lui werden en zich niet aan de regels hielden. Managers hebben ook een reden om strikt op te treden. Ik hoop dat ze niet overkomen als slechte mensen. Ze willen kosten wat kost ervoor zorgen dat het een succes wordt, want het betekent het einde van de business als Nine Muses het niet redt.



Dat is zeker begrijpelijk. Geeft dit ook weer hoe managers in het algemeen met hun groepen omgaan of verschilt dit per label. Zijn er ook verschillen in hoe jongens- en meidengroepen worden behandelt?

Het is over het algemeen hetzelfde. Ik heb echter wel gehoord dat het moeilijker is om een meidengroep op te leiden, omdat vrouwen emotioneler zijn. Veel managers vertelden mij dat jongens makkelijker zijn en beter bestand tegen harde training.



In de documentaire wordt tegen de meiden gezegd: “Je moet er fatsoenlijk uitzien, mooi en niet dom. Het draait allemaal om het imago.” Hebben jullie het gevoel dat de muziekindustrie te veel focus legt op het uiterlijke imago en het muzikale aspect verdrongen is naar de tweede plaats?

Ik zal hier antwoord op geven in combinatie met een uitleg over de hoofdfactoren van het succes van K-pop, aangezien K-pop unieke middelen inzet om publiek aan te trekken.

De reden dat K-pop zo succesvol is kan worden samengevat in vier hoofdfactoren, de planning van het agentschap, de Spartaanse trainingen, hook-song technieken en marketing door middel van Youtube. De grote agentschappen in Zuid-Korea zijn zeer bekwaam in het spotten van trends en het vinden van getalenteerde jeugd. Ze proberen zoveel mogelijk getalenteerde tieners over de hele wereld te scouten zoals in China, Japan, Thailand en Amerika. In een Hook-Song worden bepaalde zinnen herhaaldelijk gebruikt en dit zorgt ervoor dat mensen verslaafd raken aan het nummer. Het dansen in een groep is belangrijk aangezien het er goed uitziet.



In de documentaire is verder te zien dat de managers beslissen wat de meiden aanhebben, wat ze zingen en hoe ze moeten dansen. Hebben de leden zelf enige inspraak in het concept van de groep of wordt alles voor ze bepaald?

Het concept van de meiden- en jongensgroep wordt bepaald door het agentschap. Dit is echter niet het geval voor alle succesvolle groepen. Wanneer ze eenmaal gesetteld zijn in de muziekindustrie, beginnen ze met het schrijven van hun eigen nummers en hebben ze ook een stem in het bepalen van hun eigen concept. In de documentaire is te zien dat tegen de meiden wordt gezegd: “als jullie eenmaal een ster zijn, is jullie wil wet. Als je vindt dat je unfair wordt behandeld, zorg dan dat je een ster wordt.” Wat de manager hier zegt klinkt misschien wreed maar het is de realiteit.



In het begin van de documentaire wordt een teller getoond voor alle fans in het buitenland, die met de seconde omhoog schiet. Deze visualiseert de enorme populariteit die K-pop momenteel geniet wereldwijd. Hebben jullie het idee dat deze wereldwijde populariteit ook de druk verhoogt op Koreaanse artiesten? Zijn de eisen aan de artiesten hierdoor hoger?

Momenteel groeien Koreaanse topsterren uit tot topsterren in Azië. Er is nu zelfs hoop om een wereldwijde ster te worden zoals Psy. Zij die beroemd willen worden in China, Thailand en Japan komen naar Korea. De competitie zal vanaf nu alleen maar toenemen.

Photobucket


Is jullie eigen indruk van de K-pop wereld veranderd na het filmen van de documentaire?

Ik heb geleerd en ondervonden hoe groot de competitie is, die ze ondervonden om op het podium te komen. Ik kan niet meer comfortabel toekijken als ze dansen en zingen op het podium met vrolijke gezichten en brede glimlachen, zoals ik dat in het verleden kon.



Tijdens de Q&A na de eerste screening, lieten jullie weten dat jullie de documentaire filmden alsof jullie van het management waren. Kun je daar nog iets meer over zeggen?

Toen ik mijn vrienden en collega’s vertelde dat ik van plan was een documentaire te maken over een K-pop groep achter de schermen, dachten ze dat het onmogelijk was om het project te realiseren. Eerlijk gezegd heb ik veel afwijzingen gekregen van agentschappen. Het heeft 6 maanden geduurd om Star Empire over te halen. Ze hebben me toestemming gegeven om de documentaire te filmen onder één voorwaarde; ze vroegen me me voor te doen als een manager van de meiden en de documentaire te maken. Ik heb hun verzoek geaccepteerd en heb samen met de meiden een jaar doorgebracht. Ik ben ook van plan een boek uit te brengen over deze documentaire en het zal ook in het Engels gepubliceerd worden. Ik zal in het boek over meer verhalen uitweiden die zijn voorgekomen tijdens de shooting.



Zal de documentaire ook worden getoond in andere landen?

IDFA was de wereldpremière. We hebben onze productie nog niet voltooid. Nadat we Amsterdam verlaten, zijn we plan om ons te richten op de post-productie en de documentaire bij andere festivals in te zenden. Aangezien ik ook met verschillende grote distributeurs in gesprek ben, hoop ik het publiek van over de hele wereld te kunnen bereiken.



Als laatste, zouden jullie nog een bericht aan onze lezers willen richten?

Succesvol zijn en aandacht krijgen zijn elementaire begeerte van mensen. In onze maatschappij wordt het gezien als een deugd om competitief te zijn en te slagen. Ik wil mensen vragen of het succes van moordende competitie hun echt gelukkig zal maken.

Ik heb hier te maken gehad met de entertainment industrie, maar hetzelfde doet zich voor in ons dagelijks leven. Ik wil de tijd geven om over ons zelf te reflecteren en over de reden voor succes door middel van deze documentaire.

Meer informatie kun je vinden via deze link.
Ik wil jullie bedanken en hopelijk zie ik jullie op een ander film festival in Europa.



KoME wil jullie graag bedanken voor dit interview en wenst jullie en de leden van Nine Muses veel succes bij jullie volgende projecten.


gerelateerde artiesten
reacties
blog comments powered by Disqus
advertenties